Krajobraz to zwykle jedno z pierwszych zdjęć początkującego fotografa. Świat wokół nas jest najbardziej fotogenicznym obiektem, nic więc dziwnego, że chyba każdy posiadacz aparatu fotograficznego zrobił przynajmniej jedno zdjęcie przedstawiające jakiś pejzaż. Pozornie łatwe ujęcie, wcale nie jest takie proste, jeżeli chcemy uzyskać naprawdę świetny efekt.

Zrobienie dobrego zdjęcia wymaga nie lada kreatywności. “Pachnąć” fotkę zachodzącego słońca każdy głupi potrafi, ale sfotografować je tak, aby zdjęcie było wyjątkowe to już prawdziwa sztuka.

Dwoma najważniejszymi wyznacznikami w fotografii krajobrazu są: rodzaj kadru i kompozycja. Co do oświetlenia to najlepszą porą na robienie zdjęć krajobrazowych jest wczesny ranek lub popołudnie, ponieważ w tym czasie prawdopodobieństwo prześwietlenia zdjęcia jest bardzo małe. Nie pomoże nam tutaj lampa błyskowa, więc musimy zdać się na łaskę pogody i wybierać taką perspektywę, która nie będzie kolidowała z promieniami słonecznymi, ale nie będzie też zbyt ciemna.

Jeżeli chodzi o kadr, istotny jest jego format: poziomy dla szerokich przestrzeni i dużej perspektywy oraz pionowy dla strzelistych i wysokich obiektów. Do fotografowania krajobrazów używa się zwykle kadru poziomego, ponieważ sprawia wrażenie panoramiczności obrazu. Kadr poziomy stosuje się w przypadkach, gdy chcemy by na zdjęciu zmieścił się jakiś wysoki obiekt (drzewo, wieża, budynek). Przy kadrowaniu ważna jest też selekcja elementów. Przesuwając aparat w lewo i w prawo, w górę i w dół wybieramy elementy, które mają znaleźć się na naszym zdjęciu, pomijamy zaś te niepożądane.

Kolejnym krokiem jest kompozycja obrazu. Istnieje wiele teorii jak powinno się dzielić zdjęcie ze względu na walory estetyczne. Nie ma uniwersalnej zasady na ten temat, dlatego lepiej kierować sie własnym zmysłem niż podręcznikowymi teoriami. Do stałych punktów kompozycji obrazu należą: obiekt główny, obiekty uzupełniające i tło. Obiekt główny nie jest obligatoryjny, ale dobrze kiedy się pojawia, ponieważ skupia uwagę na sobie i czyni fotografię ciekawszą. M0że to być na przykład łódka na jeziorze, krzak na polanie czy zwierzę na łące. Kiedy jednak takiego obiektu nie znajdziemy, a bardzo chcemy zrobić zdjęcię pięknemu widokowi, powinniśmy posłużyć się zasadą proporcji obrazu. Zwykle jest to 1/3 do 2/3 (czyli na przykład 1/3 zdjęcia stanowi polana, a 2/3 niebo lub na odwrót) przy tradycyjnych zdjęciach oraz 1/6 do 5/6 przy fotografowaniu horyzontu wieczorem (1/6 to ziemia, 5/6 niebo).

Te zasady to jednak ogólne reguły estetyczne. Każdy kreatywny fotograf powinien kierowac się własnym zmysłem, bo w dobrej fotografii nie liczy się jej poprawność, a oryginalność.

Krajobraz to zwykle jedno z pierwszych zdjęć początkującego fotografa. Świat wokół nas jest najbardziej fotogenicznym obiektem, nic więc dziwnego, że chyba każdy posiadacz aparatu fotograficznego zrobił przynajmniej jedno zdjęcie przedstawiające jakiś pejzaż. Pozornie łatwe ujęcie, wcale nie jest takie proste, jeżeli chcemy uzyskać naprawdę świetny efekt.
Zrobienie dobrego zdjęcia wymaga nie lada kreatywności. "Pachnąć" fotkę zachodzącego słońca każdy głupi potrafi, ale sfotografować je tak, aby zdjęcie było wyjątkowe to już prawdziwa sztuka.
Dwoma najważniejszymi wyznacznikami w fotografii krajobrazu są: rodzaj kadru i kompozycja. Co do oświetlenia to najlepszą porą na robienie zdjęć krajobrazowych jest wczesny ranek lub popołudnie, ponieważ w tym czasie prawdopodobieństwo prześwietlenia zdjęcia jest bardzo małe. Nie pomoże nam tutaj lampa błyskowa, więc musimy zdać się na łaskę pogody i wybierać taką perspektywę, która nie będzie kolidowała z promieniami słonecznymi, ale nie będzie też zbyt ciemna.
Jeżeli chodzi o kadr, istotny jest jego format: poziomy dla szerokich przestrzeni i dużej perspektywy oraz pionowy dla strzelistych i wysokich obiektów. Do fotografowania krajobrazów używa się zwykle kadru poziomego, ponieważ sprawia wrażenie panoramiczności obrazu. Kadr poziomy stosuje się w przypadkach, gdy chcemy by na zdjęciu zmieścił się jakiś wysoki obiekt (drzewo, wieża, budynek). Przy kadrowaniu ważna jest też selekcja elementów. Przesuwając aparat w lewo i w prawo, w górę i w dół wybieramy elementy, które mają znaleźć się na naszym zdjęciu, pomijamy zaś te niepożądane.
Kolejnym krokiem jest kompozycja obrazu. Istnieje wiele teorii jak powinno się dzielić zdjęcie ze względu na walory estetyczne. Nie ma uniwersalnej zasady na ten temat, dlatego lepiej kierować sie własnym zmysłem niż podręcznikowymi teoriami. Do stałych punktów kompozycji obrazu należą: obiekt główny, obiekty uzupełniające i tło. Obiekt główny nie jest obligatoryjny, ale dobrze kiedy się pojawia, ponieważ skupia uwagę na sobie i czyni fotografię ciekawszą. Mo0że to być na przykład łódka na jeziorze, krzak na polanie czy zwierzę na łące. Kiedy jednak takiego obiektu nie znajdziemy, a bardzo chcemy zrobić zdjęcię pięknemu widokowi, powinniśmy posłużyć się zasadą proporcji obrazu. Zwykle jest to 1/3 do 2/3 (czyli na przykład 1/3 zdjęcia stanowi polana, a 2/3 niebo lub na odwrót) przy tradycyjnych zdjęciach oraz 1/6 do 5/6 przy fotografowaniu horyzontu wieczorem (1/6 to ziemia, 5/6 niebo).
Te zasady to jednak ogólne reguły estetyczne. Każdy kreatywny fotograf powinien kierowac się własnym zmysłem, bo w dobrej fotografii nie liczy się jej poprawność, a oryginalność.

Tags: kadrowanie, krajobraz

Categories: porady